Το πρώτο Crackdown, το αγάπησαν αρκετοί gamers  παρά τα ελαττώματά του. Ήταν ένα ανάλαφρο, φουτουριστικό sand box game με πολλές εκρήξεις και ένα καλό σύστημα leveling up και skills.

<Μία από τα ίδια. Καλό ή κακό;>

Το sequel πιστεύω πως αποτελεί ίδια περίπτωση. Έχει πολλά καλά σημεία και είναι σίγουρα διασκεδαστικό, απλά έχει κάποια ελαττώματα και κάποιες καλές ιδέες που υλοποιήθηκαν φτωχά. Ας ξεκινήσουμε όμως από τα καλά. Οι πόλεις στις οποίες διαδραμματίζεται το παιχνίδι, είναι τεράστιες και ολοζώνατανες. Υπάρχουν πολλές περιοχές προς εξερεύνηση και καταστροφή. Οι μάχες είναι αρκετά διασκεδαστικές, ειδικά όταν έχεις αναβαθμίσει αρκετά τον χαρακτήρα σου. Όσο περισσότερα Orbs μαζέψεις και όσο περισσότερα χρησιμοποιείς τα skills σου (όπλα, άλματα, οδήγηση, κ.τ.λ.), τόσο πιο πολύ θα αισθάνεσαι ως super-cop. Είναι το μοτίβο το οποίο προσφέρει την περισσότερη ανταμοιβή και τελικά, την περισσότερη διασκέδαση: Η ευκαιρία να νιώσεις πως μπορείς να κάνεις τα πάντα και να αντιμετωπίσεις ολόκληρες στρατιές συμμοριών!

<Αγάπα το με τα ελαττώματά του...>

Ας περάσουμε όμως και στα αρνητικά. Ένα από τα πλέον διασκεδαστικά σημεία του πρώτου τίτλου, ήταν η οδήγηση. Δυστυχώς στο Crackdown 2 η διασκέδαση μέσω της οδήγησης αργεί πολύ να έρθει, μόνο όταν έχεις φτάσει στα τελευταία επίπεδα του συκγεκριμένου skill. Για παράδειγμα τα super οχήματα που αλλάζουν μορφή όταν μπαίνεις μέσα, αργούν πολύ να εμφανιστούν.

Μπορείς να περάσεις αρκετές ώρες στο single player mode, πολεμώντας μόνος σου τα αφεντικά των συμμοριών και ολοκληρώνοντας τις αποστολές, αλλά εναλλακτικά μπορείς να δοκιμάσεις το co-op mode. Δυστυχώς όμως το mode συνεργασίας δεν έχει σχεδιαστεί σωστά. Όταν κάποιος κάνει join πάνω σου (μπορείς να επιλέξεις αν θα είναι μόνο οι φίλοι σου ή όλοι όσοι παίζουν εκείνη την ώρα) το παιχνίδι θα σταματήσει και θα πρέπει να ξεκινήσεις την αποστολή από την αρχή. Επίσης αν παίξεις co-op με κάποιον που έχει προχωρήσει το παιχνίδι περισσότερο από εσένα, η μορφή της πόλης θα αλλάξει με βάση το πόσο έχει προχωρήσει ο άλλος το παιχνίδι. Κατά συνέπεια δεν θα έχει τόσα πολλά πράγματα να καταστρέψεις ή να κάνεις.

Τα side missions είναι πολλά και ενδιαφέροντα. Σε γενικές γραμμές δεν είναι άσχημο παιχνίδι, απλά αφήνει την αίσθηση του μισοτελειωμένου.